ومضات

اللى اتولد وف لحظه مات كان بنيه صغيره جوه عينى هى كانت زي حتة سكره من وهى جوه بطنى زاد فى قلبى حبها كانت اما تغيب شويه كنت بشتاق خبطها بس ربى لقاها غاليه ربى هو اللى اراد حط بنتى ف جنه عاليه شوقها جوه ف قلبى زاد والامل يوم هلتقيها فى جنته ربى اصله رحمن بالعباد ياللي اتخلقت من طين يكفاك من الدنيا .. شوية طين يعفروا جبينك ويطرفوا عينك تدمع بيهم.. دمعتين اتنين واحده هتغسل ضميرك غيرها تضوّي الحنين وترجع تاني بعد العمر شوية طين ! بعيش وبتعلم جرح الخطايا ف روحي بيعلم وحتى نور الفرَح جوايا متعلم نار الفراق لوعه ف النفس بتعلم واما بلاقي الوداد..القلب يتعلم ولما صاحبي يقع بشده وأقول له.. تعيش .. وتتعلم لما تبقى نِفسك شيء وما تقدرش وتتمنى ومايحصلش وبتدوَر على أحباب ولا تحصّلش هتعمل ايه ولا حاجه تسلم أمرك كله ليه وتحمد ان جت فى حاجه غير حاجه وعافت لك 200 حاجه وترجع برضه قول يارب اسلم وارفع ايديه الاتنين لفوق بقول يارب يوم خلينى افوق انسى الاسى م الناس والاقى دمى يروق واقول مسيرى الاقى اللى يجينى بذوق يحط ايده ف ايدى وللحلاوه ندوق واقوله ياسيدى جتنى بأمل و شروق وجدت نفسى بشر وياك ولىّ حقوق وانزل بايدى واقول بطلت انام مدعوق